Eurovisie tot ik doodga

Zou het dan daadwerkelijk een keer spannend worden bij het Songfestival? De bookmakers kunnen er geen chocola van maken dit jaar: de afgelopen weken stonden afwisselend Oekraïne, Kroatië (!) en Zwitserland (?!) op de eerste plek. Neerlands trots Joost Klein begon met een vrije val na het uitkomen van zijn nummer maar heeft zich inmiddels ferm in de top vijf genesteld. Met 16,7 miljoen views op YouTube overtreft "Europapa" ook nog eens met gemak Loreens winnende nummer van vorig jaar. Kortom: de vooruitzichten zijn uitstekend. En Zweden gunt ons gelukkig wederom Petra Mede, dus er kan sowieso weinig misgaan. Dit zijn mijn muzikale krenten uit de Eurovisiepap van 2024:

5. Olly Alexander — "Dizzy" (Verenigd Koninkrijk)

Olly was hartstikke leuk toen hij nog "King" zong met Years & Years. Inmiddels heeft hij een overdosis B-kantjes van de Pet Shop Boys geslikt en staat hij getuige de videoclip alweer veel te lang droog. Maar ere wie ere toekomt: dat de Britse inzending überhaupt mijn top vijf haalt, is al een prestatie van formaat.

4. Marina Satti — "ZARI" (Griekenland)

Sublieme ironie verpakt in een strakke balkanbeat: ik ga er goed op.

3. Kaleen — "We Will Rave" (Oostenrijk)

Jaaaaa, mijn jeugd is terug! Eurodance, mon amour, waar ben je geweest al die tijd?

2. Joost Klein — "Europapa" (Nederland)

En ik mag ook weer schaamteloos hakken op DJ Paul Elstak. Soms is het leven één groot feest.

1. Angelina Mango — "La noia" (Italië)

Angelina's klaagzang over haar existentiële verveling verveelt geen moment. Zou iemand een mooi stukje kunnen tikken over wat dit nummer precies zegt over Gen Z? Moet toch lukken met teksten als "Vivo senza soffrire / Non c’è croce più grande" en "Una corona di spine sarà il dress-code per la mia festa", dacht ik zo.