vrijdag 24 juli 2015

Fragmenten

1.

Hij zegt iets, kijkt in de verte, en ik wil dood; ik ga ook dood; mijn hersenen zijn pulp en glibberen uit mijn oren; mijn ogen huilen bloed; hij neemt mijn vlees in zijn handen, streelt mijn botten en zegt: “Ik vergeef je. Ik vergeef je. Ik ben je al vergeten.”

2.

Ik speel Mass Effect 1. Ik speel Mass Effect 2. Ik speel Mass Effect 3. Enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts.

Jij schudt je hoofd en gaat slapen.

3.

Ieder zichzelf respecterend museum heeft een gezicht op Dordrecht. Ieder zichzelf respecterend. Ieder. Dordrecht? Laat me niet lachen.

4.

De bedrijfsmaatschappelijk werkster ziet eruit alsof er nog nooit iets onder haar huid is gekropen. Ze zoeft rimpelloos de kamer door. Wil ik koffie? Wil ik suiker? Ze stemt op D66, de partij voor goedgemutste mensen die iets van hun leven willen maken. Ze gelooft niet dat er mensen zijn die niets van hun leven willen maken. Ik schuif van de ene bil op de andere en kijk over haar schouder naar de klok. Vijf over twaalf. Buiten sneeuwt het nog steeds.

5.

Twee Fransen komen elkaar tegen op het strand. Zegt de een tegen de ander:
« Elle est retrouvée. »
« Quoi? »
« L’Éternité. C’est la mer allée avec le soleil. »
En ze leefden nog lang en gelukkig.

6.

Wie zich geen zorgen maakt, is gek.

7.

Ze zit in de zon en kijkt naar de planten. Ze denkt niet na; dat ligt niet in haar natuur. Heel even ruikt ze iets, maar de geur is te vluchtig. Ze kijkt in het licht en knijpt met haar ogen. Het is lekker warm vandaag.

Geen opmerkingen: