Mysterious Skin (Gregg Araki, 2004)
●●●●●
Twee jongens met hetzelfde trauma proberen hun ervaringen te verwerken. Eén van hen, Brian (Brady Corbet), raakt geobsedeerd door aliens. De ander, Neil (Joseph Gordon-Levitt), verkoopt zijn lichaam. Pas aan het eind ontmoeten ze elkaar en kunnen ze het verleden niet meer ontkennen. Alle acteurs zijn goed, maar Gordon-Levitt is zinderend geniaal en belichaamt zijn personage tot in het kleinste ontroerende detail. Mysterious Skin is een ongemakkelijke film met een ongemakkelijke boodschap: sommige pijn geneest niet, al wil je het met heel je wezen. Intens verdrietig, ja; maar ook eindeloos mooi.
Shakespeare in Love (John Madden, 1998)
●●●●○
Will Shakespeare was ooit ook maar een jonge schrijver. Dat wil zeggen: hij was platzak, hitsig en wanhopig op zoek naar inspiratie. Met dit uitgangspunt schreef Tom Stoppard een onweerstaanbare komedie over de ontstaansgeschiedenis van Romeo and Juliet. De film maakt slim gebruik van allerlei elementen uit Shakespeares werk; voor de kenners is het een feest. Meest geniale grap: Will op de bank bij de lokale alchemist annex therapeut. "It's as if my quill is broken... as if the organ of my imagination has
dried up... as if the proud tower of my genius has collapsed. [...]
It's like trying to pick a lock with a wet herring."
The Big Sleep (Howard Hawks, 1946)
●●●●○
Iedereen die na het zien van The Big Sleep de plot kan navertellen verdient een lintje. Humphrey Bogart snapt het zelf gelukkig wel en ratelt als Philip Marlowe in razend tempo zijn briljante deducties af. Om aan de Hays Code te voldoen zijn alle verwijzingen naar seks, porno en homoseksualiteit uitsluitend indirect, wat alleen maar meer te raden overlaat. De sfeer is alles: de sigarettenrook, de hoeden, de lange jassen, de roulettetafels, de eindeloze hoeveelheid revolvers en natuurlijk Lauren Bacalls onleesbare femme fatale. Veel cooler en mysterieuzer dan The Big Sleep wordt het niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten