Goed dan. Het is inmiddels een cliché, maar toch: een blog. De kakofonie van elektronische stemmen kan er nog wel eentje bij hebben. Weg met die veilige zone van bescheidenheid; het is tijd om me uit te spreken over de (on)zin des levens, over alles wat zich beweegt tussen literatuur, film en de waan van de dag. Dat zal ik doen in gedachtenissen.
Gedachtenissen. Oorspronkelijk: dagen waarop heiligen worden herdacht. Prima, een vleugje katholicisme is nooit weg. Vanaf nu ook: uitgespaarde ruimtes waar ik mijn onvoltooide hersenspinsels kan plaatsen om ze later nog eens vol afschuw of verrukking te bekijken. Ik ben benieuwd wat voor collage van tekst hier gaat ontstaan.
Beter één minuut slecht geschreven dan een dag goed gedacht, schreef ooit Harry Mulisch, mijn favoriete auteur zónder Nobelprijs. En zo is het maar net.
Gedachtenissen. Oorspronkelijk: dagen waarop heiligen worden herdacht. Prima, een vleugje katholicisme is nooit weg. Vanaf nu ook: uitgespaarde ruimtes waar ik mijn onvoltooide hersenspinsels kan plaatsen om ze later nog eens vol afschuw of verrukking te bekijken. Ik ben benieuwd wat voor collage van tekst hier gaat ontstaan.
Beter één minuut slecht geschreven dan een dag goed gedacht, schreef ooit Harry Mulisch, mijn favoriete auteur zónder Nobelprijs. En zo is het maar net.
1 opmerking:
Hahaaa,
hij is gezwicht!
De bescheidenheid is dood!
Lang leve de ijdelheid!
Motor van de creatieve mens.
Welkom.
Een reactie posten