Gravity (Alfonso Cuarón, 2013)
●●●●○
Nee, beste recensenten. Gravity is geen sciencefiction — de wetenschap heeft in de film geen fictieve tijdssprong gemaakt. Qua opzet is het een vrij klassieke rampenfilm: "microcosmic melodrama combined with catastrophe-oriented adventure." Het melodrama zit 'm in de overleden dochter van de door Sandra Bullock gespeelde astronaute; de catastrofe bestaat uit rondvliegend ruimtepuin dat haar spaceshuttle raakt. Wat Gravity zo goed maakt is dan ook niet de plot, maar het technische wonder dat is verricht om het bestaan in de ruimte invoelbaar te maken. Je valt negentig minuten lang van de ene verbazing in de andere. Briljant.
Withnail and I (Bruce Robinson, 1987)
●●●○○
"We can't go on like this. I'm a trained actor reduced to the status of a bum." // "I demand to have some booze!" // There is a certain je ne sais quoi — oh, so very special — about a firm, young carrot..." // "We want the finest wines available to humanity, we want them here and we want them now!" // "I loathe those Russian plays. Always full of women staring out of windows, whining about ducks going to Moscow." // "I mean to have you, even if it must be a burglary." // "Don't threaten me with a dead fish!" // "We are not drunks, we are multi-millionaires!"
Howl (Rob Epstein & Jeffrey Friedman, 2010)
●●●●●
Ik heb ook helemaal geen zin om genuanceerd te zijn. Howl maakt mij gelukkig. Howl maakt mij gelukkig omdat het gaat over de vrijheid om te schrijven — over de absolute eerlijkheid die nodig is om woorden tot leven te wekken. Fuck it dat Allen Ginsberg wordt gespeeld door James Franco; zelfs de manier waarop-ie z'n sigaret rookt is ontroerend. Fuck critici die zeggen dat 't een academische vingeroefening is; als je de zinderende liefde mist waarmee dit gemaakt is, kun je maar beter geen recensies meer schrijven. Down to the river! into the street!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten