The Seven Year Itch (Billy Wilder, 1955)
●●●●○
Een overspelkomedie zonder daadwerkelijk overspel? Met Marilyn Monroe kan het, al was het alleen maar omdat iedere man onmiddellijk aan overspel dénkt zodra Marilyn het beeld in huppelt. Om onder de Hays Code uit te komen geeft Billy Wilder zijn hoofdpersoon, de getrouwde Richard Sherman (Tom Ewell), een overactieve verbeelding mee. De affaire speelt zich voornamelijk af in zijn hoofd, wat extra grappig werkt: overmoed verandert zo in totale paniek. Marilyns verdienste is dat zij de rol van het domme blondje nooit 'plat' laat worden. Haar vrolijkheid is naïef en kwetsbaar tegelijk.
The Ghost Writer (Roman Polanski, 2010)
●●●●○
Na het vernietigende Chilcot-rapport is het extra leuk om nog eens naar Roman Polanski's fictieve Tony Blair te kijken in The Ghost Writer. Pierce Brosnan speelt Adam Lang, een Britse oud-premier die wordt beschuldigd van oorlogsmisdaden. Ewan McGregor is zijn (bewust naamloze) ghostwriter en ontdekt langzaam dat de entourage van de premier er allerlei geheimen op nahoudt. De ware sterren van deze puike, vakkundige thriller zijn echter de dames: Olivia Williams is een bijzonder scherpe Ruth Lang (i.e. Cheri Blair) en sekspoes Kim Cattrall blijkt stiekem toch een goede actrice te zijn.
Boi neon (Gabriel Mascaro, 2015)
●●●●○
Braziliaanse film over Iremar en zijn collega's bij de vaquejada, een rodeo waarbij stieren aan de staart omver moeten worden getrokken. Ondanks zijn machobaan ligt Iremars passie elders: hij ontwerpt de kleding die zijn vriendin Galega draagt tijdens haar stripacts. Een strakke plot is er niet, wat de sensuele sfeer alleen maar versterkt. Regisseur Gabriel Mascaro registreert het leven van Iremar bijna documentair, alsof de camera 'toevallig' aanwezig is bij allerlei intieme momenten. Het spel met mannelijkheid, vrouwelijkheid én dierlijkheid krijgt uiteindelijk zijn apotheose in de beste seksscène van het decennium.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten