To Catch a Thief (Alfred Hitchcock, 1955)
●●●●○
Voor zover Alfred Hitchcock niemendalletjes maakt, is dit er eentje – en dat is zeker geen negatief punt. Ik wil alleen zeggen dat het verhaal over de mysterieuze juwelendief aan de Franse Rivièra ‘licht’ voelt voor Hitchcocks doen. Met een droomkoppel als Cary Grant en Grace Kelly ligt de nadruk natuurlijk al snel op de romantiek. Doordat rijkeluisdochter Frances Stevens (Kelly) oud-verzetsman John Robie (Grant) verdenkt van de diefstallen, krijgt hun romance wel een ondertoon van wantrouwen die ’t allemaal net wat spannender maakt. Een fijne niks-aan-de-hand-film dus.
Hamam (Ferzan Özpetek, 1997)
●○○○○
De filmposter belooft stomende seks in Turkse badhuizen. In plaats daarvan krijgen we een pislauwe Italiaanse arthouseproductie in de maag gesplitst. Francesco erft van zijn tante een vervallen hamam in Istanbul, besluit die op te knappen en valt voor de zoon van de beheerder. Zijn overwerkte vrouw Marta reist hem na en raakt ondanks hun huwelijksproblemen ook in vervoering van de stad. Dat is het wel zo’n beetje. Deze zweverige oriëntalistische fantasie van regisseur Ferzan Özpetek weigert hardnekkig om geil te worden. Kleine tip voor de volgende keer: meer naakt, minder gezwam.
Conspiracy (Frank Pierson, 2001)
●●●●○
Conspiracy gaat over een vergadering. De voorzitter wil snel door de agenda heen; een ander blijft irritant lang bij één onderwerp hangen; de volgende vecht om de door hemzelf opgestelde protocollen ongewijzigd te houden. De mannen aan tafel verdedigen, binnen de bureaucratische processen en de hiërarchie, hun eigen ego’s – zoals dat gaat bij elke vergadering. De enige bijzonderheid hier is dat ze met huiveringwekkende onverschilligheid besluiten tot de vernietiging van alle Joden in het Derde Rijk. De camera ‘notuleert’ en onthoudt zich van ieder oordeel. Gruwelijk, effectief en doodeng.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten