The Lion in Winter (Anthony Harvey, 1968)
●●●●○
The Lion in Winter is de middeleeuwse versie van Who Is Afraid of Virginia Woolf? In beide films gaat het om een verziekt huwelijk waarin de echtelieden elkaar te vuur en te zwaard bestrijden. In het geval van Henry II en Eleanor of Aquitaine moeten we dat letterlijk nemen: zij voerde meerdere keren oorlog tegen hem en werd zestien jaar gevangen gehouden. Katharine Hepburn is de ideale Eleanor: venijnig, bitter, groots en kwetsbaar. Gelukkig kan Peter O'Toole haar prima bijbenen met zijn uitbundige Henry. "I hope we never die!" roept hij haar toe in de eindscène, en heel even denk je dat het zou kunnen met deze twee.
Jurassic Park (Steven Spielberg, 1993)
●●●●○
1993 was niet mijn jaar. Ik was al in de dinosaurusfase beland vóór Jurassic Park in de bios kwam en vond mijn klasgenootjes maar na-apers. Ineens was het niet zo bijzonder meer om een brachiosaurus van een apatosaurus te kunnen onderscheiden, of om 'pterodactylus' uit je mond te krijgen. Mijn interesse in paleontologie verdween als sneeuw voor de zon. Jurassic Park deed dat gelukkig niet. Vierentwintig jaar later voelt het eerste shot waarin een levende dinosaurus te zien is nog altijd majestueus, mede dankzij het sublieme thema van John Williams. Het is filmmagie op haar allerbest.
Home on the Range (Will Finn & John Sanford, 2004)
●●○○○
Slap Disneyverhaaltje over drie koeien die hun boerderij moeten redden van het faillissement. Veel ambitie is er niet, wat de film probeert te verhullen met jolige liedjes, halfbakken grapjes en felle kleurtjes. De karakters zijn nogal eendimensionaal en soms ronduit irritant. Vooral Buck, een hysterisch paard dat een held wil zijn, had een tandje minder gemogen. Zelfs de schurk, een jodelende veedief genaamd Alameda Slim, kan de boel niet redden van totale overbodigheid. We hebben het allemaal wel eens eerder gezien, en toen was het uiteraard veel beter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten