Cloud Atlas (Tom Tykwer, Andy Wachowski & Lana Wachowski, 2012)
●●○○○
Deze verfilming van David Mitchells roman is een grandioze mislukking. Grandioos, omdat het bijzonder dapper is om juist dit boek – dat uit zes totaal verschillende verhalen bestaat – naar het witte doek te brengen. Een mislukking, omdat het geheel is ontdaan van Mitchells stilistische brille en overgoten met een slap Hollywoodsausje. De A-sterren met dubbelrollen en plakneuzen werken al snel op de zenuwen. Vooral de grimeur die vond dat blanken best voor Aziaten konden doorgaan, moet zich in een hoekje gaan zitten schamen.
Bad Timing (Nicolas Roeg, 1980)
●●●○○
Helaas. Art Garfunkel kan niet acteren. Dat neemt echter niet weg dat Bad Timing een fascinerende film is. Hamvraag is of de jaloerse psychoanalyticus Dr. Linden zijn vriendin Milena doelbewust heeft laten creperen voordat hij de hulpdiensten belde om haar zelfmoordpoging te melden. De ingewikkelde flashbackstructuur levert een intrigerende puzzel op, waarin we hun relatie langzaam zien ontrafelen. De seksscènes zijn een verademing: geen mooi belichte softporno, maar echte mensen met echte lichamen die elkaar wanhopig liefhebben.
Angel Heart (Alan Parker, 1987)
●●●○○
Broeierige horrorfilm die het vooral van de sfeer moet hebben. Mickey Rourke was eind jaren tachtig nog uitermate sexy en tilt de rol van privédetective Harry Angel boven het cliché uit. Lisa Bonet danst als voodoopriesteres haar brave Cosby-imago definitief van zich af – ten koste van een kip. New Orleans en de jaren vijftig doen de rest. [Voor de liefhebbers: Angel Heart was de voornaamste inspiratiebron voor de eerste game in de Gabriel Knight-serie.]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten