Pulp

Marisha Pessl, Night Film (New York: Random House, 2013).

De recensies van Marisha Pessls tweede roman zijn niet al te best. Dat is begrijpelijk wanneer je Night Film als literatuur wilt zien. Als voorbeeld een zin uit het (fictieve) citaat waarmee het boek opent:

Do you want to know what is there or live in the dark delusion that this commercial world insists we remain sealed inside like blind caterpillars in an eternal cocoon? (ix)

Potsierlijk, ongemakkelijk, gezwollen. Pessl bezondigt zich regelmatig aan vergelijkingen als deze, die soms alinea's lang blijven etteren. En inderdaad, de frequentie waarmee Pessl cursiveert grenst  aan het waanzinnige. Een strenge redacteur had hier veel goed kunnen doen, maar kennelijk vinden ze bij Random House dat hun auteurs na één bestseller geen tegenspel meer nodig hebben. Die denkbeeldige redacteur had ook de pedante uitleg van andermans werk kunnen schrappen:

Hopper glanced up at me, his face darkening. "It's from Prufrock."
Of course. "The Love Song of Alfred J. Prufrock." It was a T.S. Eliot poem, a crushing description of paralysis and unrequited romantic longing in the modern world. (344)

Stel je voor: "Natuurlijk. Het was Harry Mulisch, de schrijver met de grote gok die nooit de Nobelprijs heeft mogen ontvangen." Als literair werk is Night Film, kortom, een mislukking. Maar als je in staat bent om het boek als pulp te lezen, is het in één woord fantastisch.

Night Film begint met de zelfmoord van Ashley Cordova, de 24-jarige dochter van cultregisseur en notoire kluizenaar Stanislas Cordova. Cordova – die zo'n beetje Stanley Kubrick, Roman Polanski en Dario Argentino ineen is – maakt unheimische films in de giallo-traditie. Veel van die films zijn alleen als bootleg te krijgen en worden op geheime internetforums tot in detail ontleed door rabiate fans. Scott McGrath, een groezelige journalist die ooit een aanvaring met Cordova heeft gehad, vertrouwt de boel niet en gaat op onderzoek uit. Het verhaal dat zich ontvouwt heeft alle ingrediënten van een B-film, met de bijbehorende plotwendingen en lugubere ontdekkingen.

Night Film grossiert in clichés, maar omdat de wereld die Pessl schept zo verslavend is vergeef je haar veel. Een aardige innovatie is het multimediale aspect van het boek: er worden hele internetpagina's, politierapporten, notitieboeken en tijdschriften in afgedrukt. Soms geven die pagina's via een iPhone-app zelfs toegang tot extra digitaal materiaal. Een gimmick, uiteraard, maar voor de liefhebbers werkt het alleen maar sfeerverhogend. Night Film wordt nergens echt verontrustend, maar 'lekker' is het zeker. En soms is dat ook alles wat een boek hoeft te zijn.