The Serpent and the Rainbow (Wes Craven, 1988)
●●●○○
Nog een vergeten horrorfilm over voodoo. Antropoloog Dennis Allen doet in Haïti onderzoek naar een magisch poeder dat mensen in zombies zou veranderen en raakt in conflict met Dargent Peytraud, hoofd van de veiligheidsdienst van dictator 'Baby Doc' Duvalier. Grootste pluspunt is dat de film bijna volledig in Haïti is gedraaid. Bovendien wordt voodoo serieus genomen als religie, wat zelfs de meer bizarre scènes authentiek doet aanvoelen. Grootste minpunt is hoofdrolspeler Bill Pullman, zo'n niksige acteur uit de jaren tachtig en negentig die daarna godzijdank ook weer snel verdwenen is.
All About Eve (Joseph L. Mankiewicz, 1950)
●●●●●
Algemeen advies voor filmliefhebbers: kijk klassiekers. Ze stellen nagenoeg nooit teleur. Dat geldt bij uitstek voor All About Eve. Eve Harrington dringt het leven van theaterdiva Margo Channing binnen door de vermoorde onschuld uit te hangen. Langzaam saboteert Eve vervolgens haar carrière, haar relatie en haar vriendschappen. Bette Davis is gemaakt voor de rol van Margo en spuwt vuur, maar Anne Baxter weert zich kranig en schakelt moeiteloos van geveinsde naïviteit naar ijskoude ambitie. Let ook even op Marilyn Monroe, die voorbij komt huppelen als talentloze bimbo. (Je verzint het niet.)
The Fountain (Darren Aronofsky, 2006)
●●●○○
Je zou The Fountain af kunnen doen als kitscherige poeha. Het script puilt uit van de panreligieuze zweverigheid. Toch is de film als gefaald experiment interessant. Izzi (Rachel Weisz) lijdt aan kanker. Ze probeert haar naderende dood betekenis te geven door een verhaal te schrijven over een conquistador die op zoek gaat naar de mythische Boom des Levens – een metafoor voor de zoektocht van haar man, de arts Tom (Hugh Jackman), die Izzi's ziekte niet kan accepteren en koste wat kost een geneesmiddel wil vinden. Het resultaat is helaas te pompeus om echt te kunnen ontroeren. De muziek van Clint Mansell is daarentegen wél hartverscheurend mooi.
The Fountain (Darren Aronofsky, 2006)
●●●○○
Je zou The Fountain af kunnen doen als kitscherige poeha. Het script puilt uit van de panreligieuze zweverigheid. Toch is de film als gefaald experiment interessant. Izzi (Rachel Weisz) lijdt aan kanker. Ze probeert haar naderende dood betekenis te geven door een verhaal te schrijven over een conquistador die op zoek gaat naar de mythische Boom des Levens – een metafoor voor de zoektocht van haar man, de arts Tom (Hugh Jackman), die Izzi's ziekte niet kan accepteren en koste wat kost een geneesmiddel wil vinden. Het resultaat is helaas te pompeus om echt te kunnen ontroeren. De muziek van Clint Mansell is daarentegen wél hartverscheurend mooi.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten