Laten we wel wezen: Brad Pitt is niet 's werelds beste acteur. Net als iedereen die zich interesseert voor mannelijke schoonheid zie ik hem graag, maar om nou te zeggen dat het altijd zijn spelkwaliteiten zijn die een onuitwisbare indruk maken: nee. Toen ik de kop van dit artikeltje op de site van The Guardian zag, was ik dan ook benieuwd van welke filmrol Brad zelf het meeste spijt heeft. Al dat grommen en pruilen als Achilles in Troy? Zijn gênant slechte eerste date met Angelina Jolie in Mr. and Mrs. Smith? Meet Joe Black, wellicht (de Dood is zelden zó doods neergezet)? Nee, niets van dat al. Brad bewaart vooral slechte herinneringen aan Interview with the Vampire:
It was one of the worst experiences of my life. Six months in the fucking dark, contact lenses, make-up, I'm playing the bitch role... Now I'd be able to say, "This is a problem, we fix this, or I'm outta here."
Nu kan ik me voorstellen dat het vervelend is om zes maanden geen daglicht te zien en uren bij de visagist te zitten, maar wat bedoelt Brad precies met "the bitch role"? Als je die quote gunstig wilt lezen, zou je kunnen zeggen dat hij zijn personage Louis zeurderig vond. (Een ander zou misschien gewetensvol of gevoelig zeggen, maar het zij zo.) In het ongunstigste geval bedoelt hij gewoon wat er staat: hij vond Louis het 'teefje' van de door Tom Cruise gespeelde vampier Lestat.
Dat laatste zou twintig jaar na dato een rare oprisping van machismo zijn. Het zal hem toch niet nu pas zijn opgevallen dat Interview een behoorlijk homo-erotische ondertoon heeft? De film gaat tenslotte over twee mannen die samen een kind opvoeden, en dan heb ik het nog niet eens over de metaforische lading van het uitwisselen van bloed. Ik vind het nog steeds vrij dapper dat grote namen als Brad Pitt en Tom Cruise destijds zo'n project aandurfden — de roman van Anne Rice was immers allesbehalve standaard Hollywoodmateriaal. Maar waarom dan nu op je schreden terugkeren?
Het plezier van Interview zit 'm juist in de ietwat perverse mix van horror, erotiek en melancholie die de figuur van de vampier mogelijk maakt. Dat Brad Pitt daar nu afstand van neemt omdat hij liever viriel overkomt, is jammer. Het toont zijn gebrek aan zelfinzicht en artistiek instinct. En het doet, gek genoeg, ook afbreuk aan zijn aantrekkingskracht.
Tegenvallertje, Brad.
*
Over tegenvallertjes gesproken: Universal heeft het plan opgevat om de Vampire Chronicles-serie van Anne Rice in zijn geheel te gaan verfilmen. Dat had geen slecht nieuws hoeven zijn, ware het niet dat Alex Kurtzman en Roberto Orci de leiding krijgen. Dat zijn de druiloren die Star Trek naar de verdoemenis hebben geholpen. Moeten echt al mijn guilty pleasures kapot, lieve mensen in Hollywood?
*
Ik ga binnenkort maar eens wat van mijn favoriete vampierfilms terugkijken. Ja, ook Interview with the Vampire. Even lekker zwelgen in weltschmerz. Al was het alleen maar om Brad Pitt te jennen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten